"ԴՈԼՄԱՄԱ" ՌԵՍՏՈՐԱՆ  

Հիմնադրման տարեթիվը` - 1998 Դիտումներ - 114 Նորացված է - 01.04.2023

Ղեկավար
ԱԻԴԱ ՍՈՒՐԵՆԻ ՄԻՐԶՈՅԱՆ  ՏՆՕՐԵՆ
Հասցե
ՀԱՅԱՍՏԱՆ,
ԵՐԵՎԱՆ, ԿԵՆՏՐՈՆ,
ՊՈՒՇԿԻՆԻ փողոց 10
Հեռախոս
(+374 10) 561354
 
(+374 10) 568931
 
Վեբ Կայք
www
Էլ. փոստ
info@dolmama.am
 
dolmama98@gmail.com
 
Վեբ Էջ
www
Աշխատանքային օրեր և ժամեր
Երկուշաբթի 11:00 - 23:30
Երեքշաբթի 11:00 - 23:30
Չորեքշաբթի 11:00 - 23:30
Հինգշաբթի 11:00 - 23:30
Ուրբաթ 11:00 - 23:30
Շաբաթ 11:00 - 23:30
Կիրակի 11:00 - 23:30
Սոցիալական ցանցեր և Բլոգներ
Գործունեության ոլորտ
  • ԶԲՈՍԱՇՐՋՈՒԹՅՈՒՆ, ԺԱՄԱՆՑ, ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՍՆՈՒՆԴ
  • ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՍՆՈՒՆԴ
  • ՌԵՍՏՈՐԱՆ
  • Առաջարկներ
    Հայկական և Եվրոպական խոհանոց
    Լրացուցիչ տեղեկատվություն

    ԴՈԼՄԱՄԱՆ գործում է սկսած 1998թ.-ից: Ամեն ինչ շատ պարզ էր, բայց և այնպես շատ խնդիրներ ունեինք լուծելու, որոնցից էին մենյու (ճաշացանկ) կազմելը, որը կլիներ հետաքրքիր, համեղ, գեղեցիկ ու հայկական, ավելի ճիշտ՝ Արևելյան Հայստանի: Մարդկանց մեծ մասը, որոնք ծանոթ են հայկական խոհանոցին, շփում են ունեցել արևմտահայերի հետ (Օսմանյան կայսրության տարածք), ովքեր անցյալ դարի ողբերգական իրադարձության՝ հայկական ցեղասպանության հետևանքով ցրվել են ամբողջ աշխարհով մեկ: Խոհարարական մշակույթը շատ հարուստ էր ավանդույթներով, կար նաև հարևան երկրների խոհանոցների ազդեցությունը: Հայկական խոհանոցն իր հերթին ազդեցություն ունեցավ այլ երկրների խոհանոցների վրա, որոնք այն ընդունեցին: Լավ օրինակ է յոգուրտը: Առաջին անգամ ես լսել եմ յոգուրտի մասին ԱՄՆ-ում, երբ վաղ 70ականներին ռադիոյով գովազդեցին "Colombo" (Կոլոմբոսյան) յոգուրտը: Մյուս կողմից արևելյան հայկական խոհանոցի, զարգացումը Հայաստանի Հանրապետության այժմյան լեռնային տարածքում. շատ դժվարություններ է ունեցել, որոնցից ոչ պակաս փորձություն էր Խորհրդային Իշխանության տակ գտնվելը: Հիմա, որքան ձանձրալի դա կարող է լինել:


    Դոլմամայի խնդիրն էր վերականգնել բուն խոհանոցը և նոր գույներ հաղորդել դրան և մենյուին: Խնդիրը միաժամանակ դժվար էր և շատ հեշտ: Տեղական օրգանական հումքը, որի հետ աշխատում ենք, շատ համեղ է և քանի որ խոհանոցը ունեցել է կարճ պատմություն, շատ ավելի հեշտ էր լինել ստեղծագործական: 1998 թ.-ին ծանր ժամանակներ էին Հայաստանի համար: Այն նոր էր դուրս եկել պատերազմից և գտնվում էր տնտեսական ճգնաժամի մեջ: Այնպես որ, ֆիզիկապես ռեստորան բացելը ուներ իր խնդիրները: Ոչ աթոռներ կային, ոչ սեղաններ: Ստեղծագործական մոտեցում ցուցաբերելու համար մենք շրջեցինք գյուղերով` հավաքելով լավաշի սեղաններ (լավաշը թղթի բարակությամբ հաց է, որը բացում են այդ սեղանների վրա և թխում են փոսի մեջ, որը կոչվում է թոնիր): Հետո մենք վերականգնեցինք այդ սեղանները մեր ռեստորանի համար և աթոռների համար գտանք փականագործի, որը աթոռներ պատրաստեց մեր պատվերով: Այդ ժամանակից ի վեր շատ բան է փոխվել, բայց մեզ մոտ դեռ պահպանվել են այդ սեղաններից և աթոռներից մի քանիսը: